Opeens is alles anders......
Afgelopen woensdagavond ben ik in mijn auto aangereden, ga dit nu ook even voor mezelf opschrijven om een aantal dingen te kunnen verwerken..
Woensdagavond.... Werkoverleg gehad, het was een prachtige avond, ik stap mijn auto in en wil naar huis rijden, ik wil de parkeerhaven uitrijden ( na gekeken te hebben) en vervolgens hoor ik een auto piepend remmen, geur van verbrand rubber ruik ik , en ik kijk naar links en direct heb ik een andere auto in mijn portier zitten, een enorme klap, ruiten die springen, een jonge man stap uit zijn auto en begint te tieren en te schelden, dit alles in 2 minuten tijd.
Buurtbewooners komen naar mijn auto en ik heb pijn in mijn heup, ik moet vreselijk huilen en ik ben bang, ik kon op het moment van de klap alleen maar denken: ik ga volgende week trouwen....... maar hoe?
Ik wil mijn vriend bellen, maar weet zijn nummer niet meer uit mijn hoofd, een hele vriendelijke wielrenner komt in mijn auto zitten en vraagt waar mijn telefoon is, in mijn tas , zeg ik.
ik kan wel op het nummer van mijn ouders komen, maar die zijn niet thuis, ik zeg tegen de wielrenner dat hij mijn telefoon moet zoeken omdat ik mijn meneer wil bellen, dat lukt, ik wil hem zelf bellen, zeg dat het allemaal wel meevalt en vraag of hij wilt komen ( alsof mijn meneer" nee "zou zeggen??!!)
Er komt politie op de motor en met een auto, ze houden mijn hoofd vast en ik mag niet bewegen..
ik weet dat het meevalt, ik voel alles nog .. mijn handen.. mijn voeten.. mijn hoofd, ben misselijk .
De ambulance komt met loeiende sirene, ik wordt gestabiliseerd en op een plank gelegd, nekkraag om een hoop kussen om me heen, vast geboeid op de brancard en de ziekenwagen in gebracht, ondertussen is mijn meneer gearriveerd en die zie ik zwaar geschrokken kijken, naar mijn idee viel het allemaal wel mee.
ik word naar het ziekenhuis gebracht en daar krijg ik allerlei onderzoeken, niks gebroken, wel mn linkerheup flink blauw en gekneusd, geen schaafwonden, nog een buikecho gemaakt en inwendig heb ik gelukkig ook geen letsel! Ik mag na 3 uur een nekkraag om te hebben gehad naar huis.. yippie.. mn king louis mag weer aan, die hoefde gelukkig niet kapot geknipt te worden!
Ik ben zo duizelig als een kuiken, niemand in het ziekenhuis die mij verteld wat ik moet doen bij pijn, of dat het verstandig is om nog eens langs een huisarts te gaan of een fysio..
De afgelopen dagen heb ik veel gehuild en bezig om het een plekje te geven, kan alleen heel erg dankbaar zijn, dat ik zo'n solide auto had en een hele lieve goeie beschermengel !
